BILETY NA WYDARZENIE<\/a><\/div>\n<\/div>\n\n\n\n
Na pierwszym koncercie w Filharmonii \u0141\u00f3dzkiej po \u015awi\u0119tach Wielkiej Nocy wyst\u0105pi Antoni Wit, jeden z najwybitniejszych polskich dyrygent\u00f3w ostatnich dekad. Przez wiele lat by\u0142 dyrektorem naczelnym i artystycznym Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach oraz Filharmonii Narodowej w Warszawie. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z najlepszymi orkiestrami na ca\u0142ym \u015bwiecie, w dorobku fonograficznym ma dziesi\u0105tki p\u0142yt z r\u00f3\u017cnorodnym repertuarem, a tak\u017ce wydan\u0105 w ubieg\u0142ym roku ksi\u0105\u017ck\u0119 \u201eDyrygowanie. Sprawa \u017cycia i \u015bmierci\u201d. W\u0142a\u015bnie wok\u00f3\u0142 tego wywiadu-rzeki Agnieszki Malaty\u0144skiej-Stankiewicz kr\u0105\u017cy\u0107 b\u0119dzie rozmowa przed koncertem \u2013 spotkanie z Antonim Witem odb\u0119dzie si\u0119 o 18.00 w sali kameralnej Filharmonii \u0141\u00f3dzkiej, a poprowadzi je Agata Kwieci\u0144ska.<\/p>\n\n\n\n
W programie koncertu oratoryjnego znalaz\u0142o si\u0119 tylko jedno dzie\u0142o \u2013 Niemieckie requiem op. 45 Johannesa Brahmsa, utw\u00f3r, o kt\u00f3rym sam kompozytor pisa\u0142: \u201eJe\u015bli chodzi o tekst wyznam, \u017ce nazw\u0119 \u00bbniemieckie\u00ab ch\u0119tnie zast\u0105pi\u0142bym s\u0142owem \u00bbludzkie\u00ab\u201d. Rzeczywi\u015bcie, Niemieckie requiem ma wymiar nie tylko ponadnarodowy, lecz tak\u017ce uniwersalny pod wzgl\u0119dem wyznania \u2013 przemawia do ka\u017cdego niezale\u017cnie od religii czy przekona\u0144 \u015bwiatopogl\u0105dowych. W tej wielkiej kantacie symfonicznej brak odwo\u0142a\u0144 do liturgicznego tekstu mszy za zmar\u0142ych, s\u0105 natomiast fragmenty Starego i Nowego Testamentu w niemieckim t\u0142umaczeniu. Brahms sam stworzy\u0142 idealn\u0105 artystycznie kompilacj\u0119 fragment\u00f3w Pisma dotycz\u0105cych \u015bmierci i zmartwychwstania. Opus 45 Brahmsa jest wi\u0119c utworem co prawda religijnym, ale ju\u017c nie liturgicznym, przeznaczonym do sali koncertowej, a nie do wn\u0119trza ko\u015bcielnego. Jak chc\u0105 niekt\u00f3rzy badacze, impulsem do rozpocz\u0119cia pracy nad Niemieckim requiem by\u0142a \u015bmierci Roberta Schumanna, przyjaciela Brahmsa, a tak\u017ce odej\u015bcie matki kompozytora. Ale nie ma w utworze patosu, to raczej muzyka zmys\u0142owa i delikatna. W libretcie pojawia si\u0119 r\u00f3wnie\u017c, i to kilkakrotnie, s\u0142owo \u201erado\u015b\u0107\u201d, a jeszcze cz\u0119\u015bciej \u2013 s\u0142owo \u201epociecha\u201d. W chwili uko\u0144czenia utworu Brahms mia\u0142 zaledwie 35 lat, cho\u0107 zdawa\u0107 by si\u0119 mog\u0142o, \u017ce Requiem wyszed\u0142 spod pi\u00f3ra do\u015bwiadczonego m\u0119drca, znawcy \u017cycia i wytrawnego mistrza muzycznego. To w\u0142a\u015bnie Requiem przynios\u0142o Brahmsowi europejski rozg\u0142o\u015b. W ten spos\u00f3b spe\u0142ni\u0142a si\u0119 przepowiednia Roberta Schumanna, kt\u00f3ry kilkana\u015bcie lat wcze\u015bniej pisa\u0142 o 20-letnim Brahmsie: \u201eGdy zwr\u00f3ci on sw\u0105 czarodziejsk\u0105 r\u00f3\u017cd\u017ck\u0119 tam, gdzie pot\u0119ga: ch\u00f3r i orkiestra, u\u017cyczy mu si\u0142, ujrzymy cudowny, zakl\u0119ty \u015bwiat\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Antoni Wit dyrygowa\u0107 b\u0119dzie Ch\u00f3rem i Orkiestr\u0105 Symfoniczn\u0105 Filharmonii \u0141\u00f3dzkiej, wyst\u0105pi\u0105 tak\u017ce znakomici soli\u015bci: Izabela Matu\u0142a \u2013 sopran i Mariusz Godlewski \u2013 baryton.<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n
\n\t\t\t
\n\t\t\t <\/div><\/div>\n\t\t