Kobranocka – polski zespół rockowy powstały w roku 1985 w Toruniu. Zespół początkowo nazywał się Latający Pisuar. Niedługo po debiucie nagrania Kobranocki pojawiły się na antenie Rozgłośni Harcerskiej. W latach 1986–2005 zespół sześciokrotnie wystąpił na festiwalu w Jarocinie. Gra muzykę odwołującą się do punk rocka z mocno pacyfistycznymi tekstami. Cechą charakterystyczną tekstów Kobranocki (pisanych zwykle przez Andrzeja Michorzewskiego) jest ich abstrakcyjna metaforyka.

 

1984–1985

W 1984 roku do oddziału zamkniętego szpitala psychiatrycznego w Toruniu trafił Andrzej „Kobra” Kraiński, który uciekał przed poborem do armii[1]. Tam poznał Andrzeja Michorzewskiego, który zaprezentował Kobrze teksty (w tym „List z pola boju”)[1]. W wyniku tego powstał zespół Latający Pisuar w składzie: Andrzej Kraiński, Jacek „Szybki Kazik” Bryndal oraz Tomasz „Kieliszek” Kosma[1]. W styczniu 1985 roku zespół nagrał w radiu studenckim Centrum antysystemowe piosenki, które miały zostać wysłane do Radia Wolna Europa[1][2]. W tym czasie Latający Pisuar zagrał koncert na balu plastyka w klubie studenckim „Od Nowa” w Toruniu[1]. Pod wpływem Andrzeja Michorzewskiego, zespół po dwóch koncertach zmienił nazwę na Kobranockę. Podczas poszukiwania nowej nazwy zespołu, padły także takie propozycje jak: Grupa Bydlę czy Formacja Rzuć Się Pod Pociąg[2].

 

1985–1987

Pierwszy koncert jako Kobranocka odbył się 31 sierpnia 1985[3] w warszawskiej Riwierze na festiwalu Poza Kontrolą[1]. Po koncercie Grzegorz Brzozowicz zaproponował wspólną trasę po Polsce z niemieckim zespołem Die Toten Hosen[1]. Podczas sesji koncertowej „Szybki Kazik” otrzymał od basisty Fendera Jazz Bassa[2]. Po zakończeniu trasy, na miejsce „Kieliszka” trafił Sławomir „Kogut” Ciesielski, grający równolegle w Republice[1].

 

W styczniu 1986 roku Kobranocka nagrała 9 piosenek w Bydgoszczy[1]. W tym samym miesiącu muzycy wystąpili na „I Zlocie Młodzieży Ery Atomowej” w Gdyni[1]. Po pochlebnych opiniach, Kobranocka zadebiutowała w Rozgłośni Harcerskiej, gdzie po kilku tygodniach dwa utwory zdobyły szczyt listy przebojów rozgłośni[1].

 

W 1986 roku Kobranocka wystąpiła w Jarocinie, zdobywając największą liczbę głosów publiczności[1].

 

W 1987 roku nagrano debiutancki album Sztuka jest skarpetką kulawego, wydana przez studio Tonpress[1]. Płyta ukazała się rok później. Później także ukazał się singel nagrany w grudniu 1986 roku[1]. Sztuka jest skarpetką kulawego ukazała się początkowo w nakładzie 5 000 płyt winylowych[1]. Cenzura wydała krytyczną opinię o 11 (spośród 14) utworach z albumu. Muzycy zdecydowali się na zmiany, choć podczas sesji nagraniowej zagrali utwory w wersji oryginalnej[4]. Album przyniósł przebój „Ela czemu się nie wcielasz?”, który w całości grano w Rozgłośni Harcerskiej oraz we fragmentach w Programie Trzecim Polskiego Radia. Utwór „Ela czemu się nie wcielasz?” dostał od cenzury częściowy zakaz emisji w radiu, przez co Trójka zdecydowała się na emisję fragmentu piosenki[4].

 

1987–1991

W lipcu 1987 roku nowym perkusistą został Piotr Wysocki. Następnie saksofonistę Waldemara „Michu Zabór IV” Zaborowskiego zastąpił w składzie gitarzysta Jacek „Perkoz” Perkowski[1]. W 1988 roku powstał utwór „Gorycz w chlebie”, w którym zaśpiewała gościnnie Kayah[5]. W 1989 roku Kobranocka zarejestrowała materiał na drugi album[1]. Album Kwiaty na żywopłocie ukazał się po dwóch latach. Do dzisiaj nie wiadomo, w jakim nakładzie sprzedał się album[1]. Z albumu Kwiaty na żywopłocie pochodzi piosenka „Kocham cię jak Irlandię”.

 

Pod koniec lat 80. Kobranocka wystąpiła w Moskwie na festiwalu, będącym radzieckim odpowiednikiem targów płytowych w Midem[2]. Muzycy wystąpili na poolimpijskim obiekcie na Łużnikach dla widzów, których zwożono autokarami, by zapełnili trybuny. Kobranocce nakazano grać z pełnego playbacku, zaś kontakt z widzami był niemożliwy z powodu wyłączonych mikrofonów. Zespół otrzymał za koncert mnóstwo rubli, za które można było kupić tylko złoto[2].

 

W grudniu 1990 roku na miejsce Perkoza (który wyemigrował do Stanów Zjednoczonych) trafił Adam „Burza” Burzyński[1]. W 1991 roku studio Izabelin wydał album Ku nieboskłonom. Brak promocji, nieznany nakład oraz próba oszukania muzyków zakończyła się zakończeniem współpracy z wytwórnią[1].