Lidia Duda

Absolwentka Wydziału Aktorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. L. Solskiego w Krakowie /1983/

1.09.1981 – 31.08.1984 – Teatr im. S. Jaracza, łódź

1.09.1984 – Stary Teatr, Kraków

Lidia Duda zachwyciła widzów i krytykę rolą dzielnej, wiecznie zaharowanej siostry głównego bohatera w spektaklu „Marzenia polskie / Les rêves polonais” duetu Piaskowski/Sulima, którzy „wiernie podążają za tekstem, ale stale utrzymują do niego ironiczny dystans za sprawą przerysowanego, komicznego aktorstwa i gier z materią teatralną. Z tekstu Bałuckiego wydobywają szczególnie dwa wątki: bezsilności kobiet w świecie rządzonym przez głupawych mężczyzn i antysemityzmu. Ten pierwszy to przede wszystkim miotanie się rozsądnej i zaradnej ciotki (Lidia Duda) pomiędzy wiecznie pijanymi szlachcicami, których do domu sprowadza jej nieudolny brat” (Katarzyna Waligóra, dwutygodnik.com).

W „Trąbce do słuchania” Agnieszki Glińskiej natomiast aktorka błyskotliwie wciela się w postać Wery van Tocht, jednej z bohaterek inscenizacji surrealistycznej powieści Leonory Carrington: „Najjaśniejszym światłem spektakl błyszczy paradoksalnie nie wtedy, kiedy bohaterki zyskują przewagę nad mężczyznami i prawami prowadzonej przez nich instytucji. Są najbardziej zabawne i pełne energii, kiedy mogą przebywać we własnym towarzystwie, okazywać sobie sympatię i ciesząc się swoją obecnością” (Zuzanna Berrendt, teatralny.pl).

Lidia Duda obecnie profesor krakowskiej AST, po studiach pracowała krótko w łódzkim Teatrze im. Jaracza, a ze Starym Teatrem związana jest od 1984 roku, prezentując w rozmaitych scenicznych wcieleniach szeroki wachlarz aktorskich możliwości. Szczupła, eteryczna brunetka ma na swoim koncie kilkadziesiąt ról, m.in. u takich reżyserów, jak: Jerzy Grzegorzewski („Śmierć Iwana Iljicza”, „Tak zwana ludzkość w obłędzie”, „Dziady – dwanaście improwizacji”), Andrzej Wajda („Wesele”, „Klątwa”), Filip Bajon („Płatonow”), Tadeusz Bradecki („Rękopis znaleziony w Saragossie”, „Kariera Artura Ui”), Mikołaj Grabowski („Trans-Atlantyk”, „Tartuffe”).

Jej myślenie o teatrze ukształtowała w dużym stopniu praca z Krystianem Lupą, u którego wystąpiła w spektaklach „Bracia Karamazow”, „Lunatycy – Huguenau czyli Rzeczowość”, „Malte albo Tryptyk marnotrawnego syna” i „Mistrz i Małgorzata”. Zagrała także postać Mary Regan w spektaklu „Trzy stygmaty Palmera Eldritcha” (2006), którym Jan Klata zadebiutował na scenie Narodowego Starego Teatru. Niewątpliwy talent komediowy zaprezentowała m.in. grając brawurowo Babcię i Ciocię Malwinkę – dwie ciepłe, ujmujące postaci utrzymane w klimacie nostalgicznej groteski, w „Dwunastu stacjach” Różyckiego (2009) w reż. Evy Rysowej, a także sugestywnie wcielając się w rolę Pauliny, fascynującej zagadkowością mitomanki w spektaklu „Chopin kontra Szopen” (2010) w reż. Mikołaja Grabowskiego.

W spektaklu „Nadchodzi chłopiec” Marcina Wierzchowskiego jako matka niepotrafiąca odnaleźć się po śmierci syna była „poruszającym kłębkiem nerwów” – jak napisał Dawid Dudko (kultura.onet.pl). W inscenizacji „Masary” Mariusa Ivaškevičiusa, podejmującej zagadnienie zła rozprzestrzeniającego się po świecie niczym wirus, aktorka wygłasza przejmującą mowę pogrzebową. Jej postać – matka i żona ofiar katastrofy lotniczej w Donbasie mówi nie tylko o bólu po stracie ukochanych osób, ale także o bezsilności jednostek, wobec rozgrywek wielkiej polityki. Na przeciwnym emocjonalnie biegunie sytuuje się rola w przebojowych „Pijakach” Bohomolca w reżyserii Barbary Wysockiej – nakreślona lekko, efektownie, z farsowym zacięciem, lecz bez zbędnej szarży – która przyczyniła się do sukcesu przedstawienia z powodzeniem granego do dziś.

Aktorka jest otwarta na teatralne eksperymenty – takim przedsięwzięciem był grany przez nią w pozascenicznych przestrzeniach (opustoszałe mieszkanie w kamienicy przy ul. Józefa, piwnice Starego Teatru i wiele innych) projekt „W kwestii zwycięstwa” (2014) autorstwa Pilgrima/Majewskiego. Skromny inscenizacyjnie, lecz fascynujący myślowo monodram to opowieść o lewicowych utopiach i zbrodniach XX wieku, grana dosłownie na wyciągnięcie ręki: „Wielka Głód (Lidia Duda) mówi wprost do widza albo używa przygotowanych wcześniej taśm. Deklaruje, że powie o sobie «najprościej/ jak mogę/ najszybciej/ jak wymagacie». A my – widzowie – właściwie niczego nie wymagamy, a poddajemy się narracji, która – to jeden z paradoksów tego projektu – bywa równie zaskakująca, co przewidywalna. I właśnie w owym zaskoczeniu przewidywalnością kryje się groza opowieści Wielkiej Głód” (Olga Katafiasz, teatralny.pl).

(afw, db)

Nagrody

2007 – Nagroda Rektora PWST w Krakowie

W repertuarze

Martwe natury

Pijacy - Łykaczewska

https://stary.pl/pl/actor/lidia-duda/

Wydarzenia powiązane z artystą

MARTWE NATURY

19.09.2026, Kraków

SPEKTAKL

MARTWE NATURY

19.09.2026, Kraków

od 50,00 pln kup bilet

MARTWE NATURY

20.09.2026, Kraków

SPEKTAKL

MARTWE NATURY

20.09.2026, Kraków

od 50,00 pln kup bilet

Miejsca powiązane z artystą

Narodowy Stary Teatr im. H. Modrzejewskiej - Kraków

Popularne w serwisie

Kuba Badach: Jazzy Christmas

Wykonawcy Kuba Badach i goście Trasa koncertowa „Kuba Badach: Jazzy Christmas” powróci po sukcesie premierowej odsłony projektu, by znów przedłużyć atmosferę świąt o kilka wyjątkowych wieczorów. To koncertowa opowieść, w której klasyka świątecznych melodii spotyka się z jazzową elegancją. W sezonie 2026/2027 projekt ponownie odwiedzi sześć miast: Warszawę, Katowice, Kraków, Gdynię, Poznań i Wrocław....

Wykonawcy Kuba Badach i goście Trasa koncertowa „Kuba Badach: Jazzy Christmas” powróci po sukcesie premierowej odsłony projektu, by znów przedłużyć atmosferę...

22.12.2026, Katowice

Kiedy?

Gdzie?

Co?

Lidia Duda

Wydarzenia powiązane z artystą

Miejsca powiązane z artystą

Popularne w serwisie