Czy wolno śmiać się ze śmierci? „Absolutnie nie” – odpowie ktoś, kto zgodnie z polską tradycją traktuje życie śmiertelnie poważnie. Miłośnik skeczu Monty Pythona o Posępnym Kosiarzu (alias Ponurym Żniwiarzu) odpowie jednak: „Ależ oczywiście!”. Obaj znaleźliby coś dla siebie w świecie nieokiełznanej wyobraźni Hanocha Levina. Płaksy to ostatni dramat tego twórcy, najważniejszego dramatopisarza izraelskiego XX wieku. Napisał go w szpitalnym łóżku, umierając na raka. Bohaterowie tej czarnej komedii również dożywają swych dni w zapomnianym przez świat, zatłoczonym szpitalu w Kalkucie. Litościwy personel postanawia im „dostarczyć rozrywki”, odgrywając historię bohatera spod Troi, króla Agamemnona, którego pierwszej nocy po powrocie do domu zabija...

Czy wolno śmiać się ze śmierci? „Absolutnie nie” – odpowie ktoś, kto zgodnie z polską tradycją traktuje życie śmiertelnie poważnie. Miłośnik skeczu Monty Pythona o Posępnym Kosiarzu (alias Ponurym Żniwiarzu) odpowie jednak: „Ależ oczywiście!”. Obaj znaleźliby coś dla siebie w świecie nieokiełznanej wyobraźni Hanocha Levina. Płaksy to ostatni dramat tego twórcy, najważniejszego dramatopisarza izraelskiego XX wieku. Napisał go w szpitalnym łóżku, umierając na raka. Bohaterowie tej czarnej komedii również dożywają swych dni w zapomnianym przez świat, zatłoczonym szpitalu w Kalkucie. Litościwy personel postanawia im „dostarczyć rozrywki”, odgrywając historię bohatera spod Troi, króla Agamemnona, którego pierwszej nocy po powrocie do domu zabija...

Czy wolno śmiać się ze śmierci? „Absolutnie nie” – odpowie ktoś, kto zgodnie z polską tradycją traktuje życie śmiertelnie poważnie. Miłośnik skeczu Monty Pythona o Posępnym Kosiarzu (alias Ponurym Żniwiarzu) odpowie jednak: „Ależ oczywiście!”. Obaj znaleźliby coś dla siebie w świecie nieokiełznanej wyobraźni Hanocha Levina. Płaksy to ostatni dramat tego twórcy, najważniejszego dramatopisarza izraelskiego XX wieku. Napisał go w szpitalnym łóżku, umierając na raka. Bohaterowie tej czarnej komedii również dożywają swych dni w zapomnianym przez świat, zatłoczonym szpitalu w Kalkucie. Litościwy personel postanawia im „dostarczyć rozrywki”, odgrywając historię bohatera spod Troi, króla Agamemnona, którego pierwszej nocy po powrocie do domu zabija...

Widowiskowa baśń dla nastolatków (12+) i dorosłych o dorastaniu do odpowiedzialności. „Córka dyktatora” bez taryfy ulgowej wciąga widzów w rozmowę o polityce, władzy i cenie obojętności – w przygodowej formie, lecz jasno, przystępnie, bez omijania trudnych tematów. Lucja, wychowana pod kloszem córka autorytarnego przywódcy, wymyka się z pałacu i gubi w obcym świecie. Wraz z poznanym po drodze chłopakiem zwanym Małym Księciem wyrusza w pełną zaskoczeń podróż przez nieznane jej dotąd krainy państwa. Z każdym krokiem odkrywa, jak decyzje jej ojca realnie kształtują życie zwykłych ludzi – i jak trudno jest uczyć się kompromisu, gdy demokracja chwieje się w posadach. To baśń postapokaliptyczna, w której science fiction przenika się ze znaną nam rzeczywistością....

MONODRAM. Porywająca Magda Biegańska jako Agda Nanska, aktorka w średnim wieku i o średnich umiejętnościach, która nie zrobiła kariery, bo cała składa się z wątpliwości, skrupułów i obaw. Przyłapana w garderobie zwierza się ze swoich dylematów. Balansując między komizmem a rozpaczą, między szczerością a maską, w takim samym stopniu szuka otuchy, co daje ją widowni. Kto zdoła się wdrapać na Scenę na Strychu, z pewnością nie pożałuje! UWAGA! Wejście na spektakl przez hall Starego Ratusza (schodami nad Restauracją Ratuszowa)******* Bezpieczne zakupy w Bilety24. W przypadku odwołania wydarzenia, gwarantujemy automatyczny zwrot środków potwierdzony komunikatem wysyłanym na adres e-mail, podany podczas zakupu.

„Hiroshima znów zatańczy” to intymny, poruszający spektakl inspirowany tekstami Katarzyny Nosowskiej, która z niezwykłą wnikliwością, bezkompromisową szczerością, ale też charakterystycznym dystansem i przewrotnym poczuciem humoru opisuje emocje, samotność, relacje i pęknięcia współczesnego świata. Ewa Galusińska mierzy się z tą materią osobiście – z kobiecą wrażliwością, buntem, kruchością i siłą pulsującymi w słowach Nosowskiej. Wchodzi w nie bez dystansu i bez dekoracyjności, traktując je jako przestrzeń konfrontacji z własnym doświadczeniem, pamięcią i tym, co niewypowiedziane. Jednocześnie pozostawia miejsce na subtelny uśmiech – ten, który pojawia się wtedy, gdy rozpoznajemy w sobie absurd codziennych dramatów. To teatralny dialog...

„Hiroshima znów zatańczy” to intymny, poruszający spektakl inspirowany tekstami Katarzyny Nosowskiej, która z niezwykłą wnikliwością, bezkompromisową szczerością, ale też charakterystycznym dystansem i przewrotnym poczuciem humoru opisuje emocje, samotność, relacje i pęknięcia współczesnego świata. Ewa Galusińska mierzy się z tą materią osobiście – z kobiecą wrażliwością, buntem, kruchością i siłą pulsującymi w słowach Nosowskiej. Wchodzi w nie bez dystansu i bez dekoracyjności, traktując je jako przestrzeń konfrontacji z własnym doświadczeniem, pamięcią i tym, co niewypowiedziane. Jednocześnie pozostawia miejsce na subtelny uśmiech – ten, który pojawia się wtedy, gdy rozpoznajemy w sobie absurd codziennych dramatów. To teatralny dialog...

Zabieramy Państwa w podróż do roku 1933. W prowincjonalnym mieście Liegnitz działa wówczas teatrzyk wodewilowy „Pałac Walhalla”. Działa z trudem, bo repertuar trąci myszką, publiczność nie dopisuje, a w kasie pustki. Pewnego dnia w tym podupadającym przybytku pojawiają się – zupełnie niespodziewanie – gwiazdy berlińskiego kabaretu, co jest jak wybuch wulkanu. W gąszczu ambicji, pretensji i zaszłości zaczynają się dziać rzeczy tajemnicze i niepokojące. Na dodatek codzienność staje się coraz bardziej mroczna – do drzwi puka rosnąca w siłę hitlerowska rewolucja... W upiornie śmiesznym, a chwilami dotkliwie przerażającym, granym z przytupem, że aż iskry lecą musicalu Łukasza Czuja [...] władza chce zamykać teatr, świat brunatnieje, rzekomi przyjaciele...