WŁOSZCZYZNA reż. Mariola i Marcin Ryl-Krystianowscy scenariusz: Malina Prześluga reżyseria: Mariola i Marcin Ryl-Krystianowscy scenografia i projekty lalek: Olga Ryl-Krystianowska muzyka: Michał Łaszewicz   Obsada Mariola Ryl-Krystianowska Marcin Ryl-Krystianowski Premiera- 30.06.2023******* Bezpieczne zakupy w Bilety24. W przypadku odwołania wydarzenia, gwarantujemy automatyczny zwrot środków potwierdzony komunikatem wysyłanym na adres e-mail, podany podczas zakupu.

Proponując realizację dramatu St. I. Witkiewicza „GYUBAL WAHAZAR czyli Na przełęczach bezsensu” zadaję sobie pytanie, dlaczego tak łatwo (ba!), tak chętnie pozwalamy się uwięzić fikcjom, złudzeniom, ideom z gruntu fałszywym. Pytam więc o siłę (moc) fałszywych proroków. Dlaczego tak lubimy być oszukiwani. Za cenę tęsknoty za lepszym życiem (sprawiedliwym? bezpiecznym?) zgadzamy się na cierpienie, okrucieństwo, wykorzystywanie… pozwalamy sobą manipulować – sterować. Po drugie – rola Kobiety. Dlaczego przez wieki mężczyźni tak brutalnie kształtowali obraz kobiety, jako osoby, która wymaga „naprawy” – jako osoby ułomnej – gorszej? W dramacie Witkacego – w systemie tworzonym przez Proroka (Boga) Gyubala Wahazara kobiety przymusowo zostają przekształcone...

To propozycja aktorki Teatru „Witkacy” Emilii Nagórki w ramach Sceny Propozycji Aktorskich. „Pierwsze światło jest zupełnie inne, niż kiedy się już świeci i tu, i tam. I są światła żyjące i światła umarłe. Takie, co tylko świecą, i takie, co pamiętają. Co odpychają i zapraszają. Co patrzą i nie poznają. Co niechby świeciły najjaśniej, a ślepe są. I takie, co ledwo się tlą, a widzą aż po koniec życia. Nie ma dla nich granic, czasu, przestrzeni. Są w stanie przywołać najdawniejszą pamięć, choćby roztrwonioną czy nawet gdy człowiek został z niej wydziedziczony. Pamięć jest takim lecącym do nas światłem dawno zgasłej gwiazdy. Tyle że nie zawsze jest w stanie do nas dolecieć za naszego życia. Zależy, z jakiej odległości leci i w jakiej odległości...

Jan Kasprowicz, Maria Kasprowiczowa i ich drewniany dom na Harendzie. Poeta zamieszkał w nim z żoną w 1923 roku. Jak wyglądało zwykłe, codzienne życie pomiędzy jodłowymi ścianami? Widz w przedstawieniu staje się niewidzialnym obserwatorem tego życia. Raz dzieje się ono przed jego oczami, raz za krzesłem na którym przysiadł. Innym razem słyszy tylko odgłosy z kuchni, rozmowę w jadalni, kłótnię w sypialni. Patrzy i podsłuchuje. „Przeżyłam zupełnie nieoczekiwanie dziwną chwilę, niewyrażalną, w której zatracają się granice wczoraj i dzisiaj”. (Maria Kasprowicz) Sceny życia przenikają się wzajemnie. Wydarzenia mieszają się i zamazują. Kartki...

Jan Kasprowicz, Maria Kasprowiczowa i ich drewniany dom na Harendzie. Poeta zamieszkał w nim z żoną w 1923 roku. Jak wyglądało zwykłe, codzienne życie pomiędzy jodłowymi ścianami? Widz w przedstawieniu staje się niewidzialnym obserwatorem tego życia. Raz dzieje się ono przed jego oczami, raz za krzesłem na którym przysiadł. Innym razem słyszy tylko odgłosy z kuchni, rozmowę w jadalni, kłótnię w sypialni. Patrzy i podsłuchuje. „Przeżyłam zupełnie nieoczekiwanie dziwną chwilę, niewyrażalną, w której zatracają się granice wczoraj i dzisiaj”. (Maria Kasprowicz) Sceny życia przenikają się wzajemnie. Wydarzenia mieszają się i zamazują. Kartki...

Spektakl PERFORMANS to historia człowieka, który – choć żyje – myśli i zachowuje się, jakby był nienarodzony – martwy. Traktuje otoczenie (świat) wokół siebie, jako rzeczywistość zła – obłudy i kłamstwa. Sam nie wierzy nie tylko w świat i „ocalenie” (zbawienie od grzechów), ale i nie wierzy własnym słowom. „Myśl wypowiedziana kłamie” – świat i Ja – i Ty – to kłamstwo! Czy rzeczywiście nic nas przed nami samymi ocalić nie zdoła? Może jednak – performance – sam akt tworzenia stać się może wybawieniem sui generis? Oczyszczeniem? Scenografię do spektaklu – oryginalne aranżacje malarskie stworzył profesor dr hab. krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych – Zbigniew Bajek. Spektakl przeznaczony dla widzów powyżej 16. roku życia! W spektaklu pojawia...

Panopticum to roztańczony i rozśpiewany spektakl oparty na tekstach jednego z najwybitniejszych polskich poetów. Niezwykłej urody liryki, wiersze pełne zachwytu dla życia i świata, utwory satyryczne, zaangażowane społecznie oraz skecze – nieustająco wywołujące śmiech składają się na ten teatralny wieczór. Najwyższej jakości sztuka słowa, nastrojowa muzyka Jerzego Chruścińskiego w doskonałej aranżacji Zespołu Max Klezmer Band tworzą niezwykłą atmosferę – chwilę zadumy, ale także gwarantują doskonałą zabawę. Panopticum to zbiór osobliwości – dziwnych postaci tworzonych przez natchnionego poetę. W zakopiańskim spektaklu ożywa klimat podwórek, małych skwerków i przedwojennych kawiarni, z ich stałymi bywalcami. To także zbiorowisko wspaniałych osobowości...

To propozycja aktorów Teatru – Joanny Banasik i Krzysztofa Najbora – w ramach Sceny Propozycji Aktorskich. Spektakl Nietoperz czyli dwoistość na podstawie twórczości polskiej poetki Joanny Kulmowej pełen jest zabawnych tekstów, refleksyjnych opowieści oraz nostalgicznej muzyki. Spektakl prezentuje twórczość i sylwetkę niezwykłej i niedocenionej poetki, pisarki, autorki librett, aktorki – Joanny Kulmowej. Mało znane i rzadko prezentowane na scenie wiersze, fraszki, mini dramaty, fragmenty autobiografii Ciułanie siebie inspirują niezwykłą fantazją, dowcipem, apokaliptycznym czarnym humorem. Premiera zamknięta – 16 kwietnia 2021 Premiera otwarta – 11 czerwca 2021, Scena A. Bazakbala, Kawiarnia Witkacy Występują Joanna Banasik Krzysztof Najbor...