Koncert z udziałem Darii ze Śląska i Samitry Suwannarit. Zespół Gitar Elektrycznych z dęciakami i przeszkadzajkami powraca z nowym materiałem. VOO VOO zaprasza na premierowy koncert albumu „Dźwięczność” – płyty szczególnej i osobistej. To dziewięciopiosenkowy pamiętnik Wojciecha Waglewskiego, zapis niedawnych czasów: chwil zadumy, niepokoju i refleksji. Jeden z rozdziałów dopisał Mateusz Pospieszalski, a całość – jak zawsze – dopełniają niezawodni Karim Martusewicz i Michał Bryndal oraz bliscy muzyczni przyjaciele zespołu. Voo Voo zaprezentuje nową płytę w sytuacji, w której czuje się najlepiej – na serii bardziej lub mniej kameralnych koncertów. Nie zapominając, że fani mają też swoje ulubione starsze, a nawet jeszcze starsze utwory. Ten wieczór...

Pasja według św. Jana zabrzmiała po raz pierwszy w Wielki Piątek 1724 roku w Lipsku. Utwór ten stał się dla Johanna Sebastiana Bacha dziełem szczególnym, do którego wielokrotnie powracał, dokonując kolejnych przekształceń i rewizji. Christian Wolff w monografii poświęconej Bachowi sugeruje nawet, że można by wręcz mówić o „Pasjach” według świętego Jana, biorąc pod uwagę liczbę wersji tego arcydzieła przygotowanych przez kompozytora na przestrzeni lat. Kompozycja składa się z dwóch części, które zgodnie z dynamiką wielkopiątkowych protestanckich nieszporów, stanowiących „muzyczną kulminację roku”, rozdzielone były kazaniem. Przeniesiona do przestrzeni koncertowej pasja nie traci duchowej głębi. Przejmujący tekst biblijny stanowi dramaturgiczną...

Koncert zainauguruje zachwycająca liryzmem i ekspresją Etiuda b-moll Karola Szymanowskiego. Najsłynniejsza z czterech etiud składających się na op. 4 z 1902 roku zabrzmi w opracowaniu na orkiestrę autorstwa Grzegorza Fitelberga. W tym jednym z najwcześniejszych zachowanych utworów tego kompozytora dostrzec można inspiracje idiomem Chopinowskim, ale i twórczością Skriabina. Natomiast poezja francuskiego surrealisty Roberta Desnosa (1900-1945) musiała w szczególny sposób oddziaływać na wyobraźnię Witolda Lutosławskiego, skoro kilkanaście lat po napisaniu Les espaces du sommeil na baryton i orkiestrę (1975) powrócił do jego tekstów. Na potrzeby cyklu Chantefleurs et chantefables na sopran i orkiestrę (1989-1990) wybrał dziewięć pełnych wdzięku,...