Rodzeństwo Thomasa Bernharda to rzecz o miłości. Niezwykle trudnej, zakleszczającej bohaterów utworu w bolesnym uścisku żalu, poczucia krzywdy, momentami nawet gniewu i nienawiści. Mimo cierpienia, jakie im to sprawia, protagoniści Bernharda lgną do siebie, chcą trzymać się razem, tworzyć rodzinę. Łatwo poddać się wrażeniu, iż czerpią rodzaj perwersyjnej przyjemności z tego, że z egoistycznych pobudek...

Neuroróżnorodność coraz wyraźniej kształtuje współczesną dyskusję o psychice, tożsamości i społecznych normach. Porządkuje doświadczenia, pozwala odnaleźć wspólnotę, daje głos rzeczom, które wcześniej pozostawały niewypowiedziane. Dla wielu jest narzędziem samorozpoznania, dla innych źródłem niepokoju albo nowych oczekiwań. Jednym z najbardziej widocznych punktów tej rozmowy jest dziś ADHD - jako realna...

Jakiś kraj. może Polska. zwykły dzień. niby zwyczajna, nic nie znacząca sytuacja. ławka na skwerze przed żeńskim liceum. dwaj mężczyźni. dziwnie ubrani. może przebrani... dlaczego?... kim są?... co kryją pod płaszczami?... o czym rozmawiają?... co ich łączy?... przed czym się ukrywają?... czego się boją?. przed czym uciekają?... przed „światem”?... A „świat” jaki jest, każdy widzi. Niewiele w nim znaczymy....

Neuroróżnorodność coraz wyraźniej kształtuje współczesną dyskusję o psychice, tożsamości i społecznych normach. Porządkuje doświadczenia, pozwala odnaleźć wspólnotę, daje głos rzeczom, które wcześniej pozostawały niewypowiedziane. Dla wielu jest narzędziem samorozpoznania, dla innych źródłem niepokoju albo nowych oczekiwań. Jednym z najbardziej widocznych punktów tej rozmowy jest dziś ADHD - jako realna...

Neuroróżnorodność coraz wyraźniej kształtuje współczesną dyskusję o psychice, tożsamości i społecznych normach. Porządkuje doświadczenia, pozwala odnaleźć wspólnotę, daje głos rzeczom, które wcześniej pozostawały niewypowiedziane. Dla wielu jest narzędziem samorozpoznania, dla innych źródłem niepokoju albo nowych oczekiwań. Jednym z najbardziej widocznych punktów tej rozmowy jest dziś ADHD - jako realna...

Jakiś kraj. może Polska. zwykły dzień. niby zwyczajna, nic nie znacząca sytuacja. ławka na skwerze przed żeńskim liceum. dwaj mężczyźni. dziwnie ubrani. może przebrani... dlaczego?... kim są?... co kryją pod płaszczami?... o czym rozmawiają?... co ich łączy?... przed czym się ukrywają?... czego się boją?. przed czym uciekają?... przed „światem”?... A „świat” jaki jest, każdy widzi. Niewiele w nim znaczymy....

O spektaklu Zemsta Aleksandra Fredry należy do klasyki polskiej literatury, wyznacza kanon komedii, jest wzorem komizmu sytuacyjnego i słownego humoru. To arcydzieło polszczyzny i jeden z najbardziej krytycznych utworów o polskości, często w szyderczy i o dziwno wciąż aktualny sposób punktujący nasze narodowe przywary i słabostki. Reżyser spektaklu Krzysztof Jasiński (Dyrektor Teatru STU w Krakowie)...

Jakaś Maria, jakaś Krystyna, jakaś Janina, jakaś Elżbieta, jakiś Andrzej… Gdzieś między atakami rwy kulszowej i zrzędzeniem – w miejskim basenie uczą się pływać. Miło tak stanąć obok kogoś i poczuć, że ma się ciało. Można porozmawiać z ludźmi, a nie w domu siedzieć przed telewizorem. Same głupoty. Dawniej nie było telewizorów i lepiej było. Teraz próbują nieoddychania. Wdech. I wydech pod wodą. Ćwiczenia...