9 maja zapraszamy na koncert wyjątkowy — wieczór, w którym historia Orkiestry spotyka się z jej teraźniejszością. W programie muzyka Rossiniego, Respighiego, Akikiego i Dvoraka – a na scenie aż dwóch znakomitych dyrygentów. To koncert o tym, jak z pojedynczych gestów powstaje coś większego — i jak historia Orkiestry zapisana jest w ludziach, którzy ją tworzą.
Podczas koncertu Diamentową Batutą uhonorowany zostanie Wojciech Rajski, dyrektor Orkiestry Polskiego Radia w Warszawie w latach 1993–2006 — artysta, który odegrał kluczową rolę w jej przemianie.
To właśnie w tym czasie Orkiestra przestała być zespołem kojarzonym przede wszystkim ze studiem nagraniowym, a stała się pełnoprawną orkiestrą symfoniczną obecną na najważniejszych scenach Europy. Pod batutą Rajskiego koncertowała m.in. w Wiedniu i Paryżu, brała udział w prestiżowych festiwalach (Schleswig-Holstein, La Chaise-Dieu, Montpellier), a także współpracowała z wybitnymi solistami, takimi jak Roberto Alagna, Piotr Beczała czy Mariusz Kwiecień.
Równolegle powstał imponujący dorobek fonograficzny — ponad 80 nagrań dla takich wytwórni jak EMI Classics, Sony Classical czy CPO, w tym projekty o znaczeniu międzynarodowym, jak pierwsze w historii nagranie kompletu dzieł skrzypcowych Karola Lipińskiego.
9 maja Wojciech Rajski powróci do Studia Koncertowego im. Witolda Lutosławskiego, by ponownie poprowadzić Orkiestrę — tym razem w symbolicznym geście domknięcia pewnego rozdziału i oddania hołdu jego pracy. Najważniejsza jednak pozostanie muzyka!
W pierwszej części koncertu, który poprowadzi Bassem Akiki, usłyszymy pełen lekkości i wirtuozerii Koncert fagotowy F-dur przypisywany Gioachino Rossiniemu. Solistą będzie Michał Wawrzyniak — od wielu lat lider grupy fagotów Orkiestry Polskiego Radia w Warszawie. To dla nas szczególnie ważne, by na estradzie coraz częściej prezentować wybitnych muzyków naszego Zespołu — artystów o międzynarodowym doświadczeniu, których potencjał chcemy pokazywać także w roli solistów.
Pierwszą część koncertu domknie Rossiniana Ottorino Respighiego — błyskotliwa suita zbudowana z tematów Gioachino Rossiniego. W zestawieniu z Koncertem fagotowym słyszymy tu swoisty dialog: z jednej strony muzykę Rossiniego w jej pierwotnej postaci — pełną lekkości, humoru i wirtuozerii, z drugiej — jej późniejszą reinterpretację, przefiltrowaną przez wyobraźnię kompozytora XX wieku. Respighi nie cytuje Rossiniego wprost, lecz rozwija jego pomysły, przekształcając je w barwną, symfoniczną narrację. To muzyka, która pokazuje, jak z drobnego gestu, melodii czy rytmu może powstać bogata orkiestralna forma — i jak tradycja żyje, zmieniając się w czasie.
Po przerwie zabrzmi Prorok (2023) — poemat symfoniczny Bassema Akikiego, pod batutą kompozytora. Utwór inspirowany jest powieścią poetycką Prorok libańskiego autora Kahlila Gibrana.
Po dwunastu latach spędzonych w mieście Orphalese Al Mustafa ma wreszcie odpłynąć do domu. Statek już na niego czeka. W chwili odejścia zostaje jednak zatrzymany przez mieszkańców, którzy proszą go, by przemówił po raz ostatni. Nie pytają o rzeczy błahe. Pytają o miłość i małżeństwo, o dzieci, o pracę i wolność, o prawo, ból, przyjemność, dobro i zło, o modlitwę, religię i śmierć. Z tej sceny pożegnania, zawieszonej między lądem i morzem, między bliskością i utratą, rodzi się poemat symfoniczny „Prorok”. Utwór składa się z sześciu części: Prologu – O poznawaniu samych siebie – oraz pięciu odsłon nazwanych imionami proroków: Moyses, Elias, Zōroastrēs, Myriam, Aaron. Ich wewnętrzne tytuły zostały zaczerpnięte bezpośrednio z rozdziałów Proroka Gibrana. W ten sposób dzieło porusza się nie tyle po fabule, ile po duchowym i emocjonalnym krajobrazie człowieka. Centralnym motywem utworu jest czas. Nie tylko jako temat jednej z części, lecz jako ukryta siła, która przenika całe dzieło i nadaje mu kierunek. To czas oczekiwania i odejścia, czas dojrzewania, pamięci, cierpienia i pojednania. W muzyce Proroka wszystko rozgrywa się na granicy: między słowem i milczeniem, między światłem i ciemnością, między tym, co doczesne, a tym, co przeczuwane.
Język muzyczny utworu wyrasta z autorskiego systemu kompozytorskiego opartego na teorii liczb pierwszych. To one organizują rytm, melodię, harmonię i formę, stając się niewidzialnym szkieletem całej kompozycji. System ten, rozwijany już we wcześniejszych utworach kompozytora, łączy matematyczny porządek z poszukiwaniem głębszego sensu istnienia. Brzmieniową ciekawostką jest zastosowanie podwójnego strojenia orkiestry – 443 i 430 Hz – co subtelnie poszerza przestrzeń dźwiękową dzieła i nadaje jej szczególną, niejednoznaczną barwę.
Finał wieczoru należeć będzie do Wojciecha Rajskiego, który poprowadzi VIII Taniec słowiański g-moll op. 46 Antonína Dvořáka — utwór pełen energii i życia, będący zarazem powrotem do źródeł i celebracja wspólnego muzykowania.

Orkiestra Polskiego Radia w Warszawie
Michał Wawrzyniak – fagot
Bassem Akiki – dyrygent
Wojciech Rajski – dyrygent
Program koncertu:
Gioachino Rossini
Koncert fagotowy F-dur (ok. 1845)

Bilety:
70 zł - bilet pełnopłatny
50 zł - bilet ulgowy

Bilety ulgowe przysługują dzieciom do 6 roku życia, uczniom, studentom do 26 roku życia, emerytom i rencistom oraz osobom z orzeczoną grupą inwalidzką bądź orzeczonym stopniem niepełnosprawności (po okazaniu stosownego dokumentu uprawniającego do zniżki przy wejściu na koncert).

Bilety będą dostępne w kasie Studia Koncertowego Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego w Warszawie na godzinę przed rozpoczęciem koncertu, o ile pula biletów nie zostanie wcześniej wyczerpana.
Miejsca dla osób z niepełnosprawnością nie są wyposażone w fotele.

*******

Bezpieczne zakupy w Bilety24. W przypadku odwołania wydarzenia, gwarantujemy automatyczny zwrot środków potwierdzony komunikatem wysyłanym na adres e-mail, podany podczas zakupu.