Teatr Wielki w Warszawie

Data budowy: 1825-1833
Pojemność
Opera Narodowa:
Sala im. Stanisława Moniuszki: 1905 miejsc
Sala im. Emila Młynarskiego: 250 miejsc
Teatr Narodowy:
Sala Bogusławskiego: 597 miejsc
 

Teatr Wielki w Warszawie to największy teatr operowy w Polsce. Jego scena zaliczana jest do najobszerniejszych na świecie. Gmach został wybudowany w XIX wieku, ale podobnie jak wiele innych warszawskich zabytków, uległ zniszczeniu w czasie drugiej wojny światowej. Po odbudowie budynek zachował swój oryginalny styl, a całość konstrukcji została przekształcona i powiększona.

Klasycystyczna konstrukcja Teatru Wielkiego wpisuje się w światowe nurty architektoniczne. Autorem projektu był włoskiegi architekt Antonio Corazzi, który wzorował się na teatrze Św. Karola w Neapolu. 
W dzisiejszych czasach Teatr Wielki to przede wszystkim ogromna, nowoczesna sala koncertowa, w której występują światowej klasy artyści. Powierzchnia sceny wynosi 1150 m kw. i wyposażona jest m.in. w hydrauliczne zapadnie, scenę obrotową, 104 wyciągi do dekoracji oraz ponad 400 reflektorów.

Gmach mieszczący się na placu Teatralnym to wyjątkowe miejsce dla polskiej kultury i historii. Swoje siedziby mają w nim Opera Narodowa, Polski Balet Narodowy, Muzeum Teatralne i scena Teatru Narodowego. W obiekcie występowali powszechnie znani aktorzy, m.in. Jan Frycz, Jan Gajos i Danuta Stenka. W przeszłości wystawienie spektaklu „Dziady” Adama Mickiewicza przyczyniło się do wybuchu studenckiej i politycznej rewolucji – wydarzeń z Marca’68. 
Używasz starej wersji przeglądarki! Zalecamy aktualizację przeglądarki do najnowszej wersji lub wybór innej jeśli aktualizacja nie jest możliwa.