Anna Radwan

Absolwentka Wydziału Aktorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. L. Solskiego w Krakowie /1990/

1.11.1991 – Stary Teatr, Kraków

Bez wątpienia jest jedną z najefektowniejszych polskich aktorek. Kochają się w niej skrycie licealiści, studenci, również krytycy. W starciu z Anną Radwan trudno o obiektywizm” – pisał na łamach swojej książki Łukasz Maciejewski („Aktorki. Portrety”). Ta wszechstronna aktorka zachwyciła ostatnio w „Scenach z życia małżeńskiego” Katarzyny Minkowskiej, zasługując w pełni na opinię Tomasza Domagały, który napisał: „Anna Radwan tworzy tu jedną ze swoich najlepszych kreacji ostatnich lat” (domagalasiekultury.pl), a cały zespół otrzymał za ten spektakl Nagrodę Wyspiańskiego. W „Requiem dla snu” Jakuba Skrzywanka wciela się w kultową już postać Sary Goldfarb.

Aktorka potrafi znakomicie odnaleźć się zarówno w rolach tragicznych, jak i w scenicznych żartach, w dramaturgii klasycznej i współczesnej. Każdą z tych umiejętności potwierdza jako pani Peachum z „Opery za trzy grosze” w reżyserii Ersana Mondtaga. To właśnie tę rolę wychwalają liczni krytycy, w tym na łamach „Gazety Wyborczej” Joanna Targoń: „Anna Radwan jako Celia Peachum jest ostra i wyrazista (nikt tak nie krzyczy całym ciałem jak ona), no i znakomicie śpiewa”. W „Małej Apokalipsie 20XX” Waldemara Raźniaka „W pamięć zapada (…) Anna Radwan jako Edzia Szmidt” (Paweł Borek, „Nowa Siła Krytyczna”). Fenomenalna także w roli Kazi w spektaklu „Panny z Wilka” Agnieszki Glińskiej, nagrodzonej na Opolskich Konfrontacjach Teatralnych: „No i jest przede wszystkim Kazia Anny Radwan. To ona zrobiła na mnie największe wrażenie, może przez swoje zdystansowanie do przedstawionego na scenie świata, pewną chropowatość i niejednoznaczność” (Magda Huzarska-Szumiec, „Polska Gazeta Krakowska”). Zaskakuje wyrazistą reinterpretacją postaci Herodiady w mrocznej adaptacji „Salome” Kuby Kowalskiego. Aktorka mistrzowsko wciela się również w rolę pensjonariuszki – Anny Wertz w zaadaptowanej przez Agnieszkę Glińską surrealistycznej powieści Leonory Carrington „Trąbka do słuchania”.

W „Roku z życia codziennego w Europie Środkowo-Wschodniej” aktorka nawiązuje żywiołową interakcję z widzami, wygłaszając monolog o mężczyznach polskich: „najbardziej niejednoznaczna jest bogini grana przez Annę Radwan. W pewnym momencie staje się rzeczniczką pokolenia millenialsów, ale po chwili porzuca ten kostium, stając się kimś innym. Jest jak lustro, w którym przegląda się (…) główny bohater, człowiek, a wraz z nim my, widzowie, mieszkańcy Polski” (Tomasz Domagała, domagalasiekultury). Aktorka zagrała także w pozostałych spektaklach Strzępki i Demirskiego wystawianych w Starym Teatrze – „Bitwie Warszawskiej 1920”, „nie-boskiej komedii…” oraz „Triumfie woli”, o jej rolach na łamach „Przekroju” pisał Maciej Stroiński: „trzy spektakle Strzępki w Starym, widziane parędziesiąt razy, pokazują kluczowy trik Anny Radwan, bez którego mogłaby być i tak piękna, i tak zdolna, jak jest, a nic by nie osiągnęła. Dyscyplina. Tam, gdzie się teraz znajduje w sensie artystycznym, doszła swoją ciężką pracą. (…) Jej znerwicowane postaci byłyby tylko kłębkiem nerwów i byłyby mniej boskie, gdyby ich nie grała ona”.

Intrygujące połączenie niewinności i perwersji – czyli Anna Radwan w duecie z Ewą Kaim, jako identycznie ucharakteryzowane Zosia i Haneczka z „Wesela” w reż. Jana Klaty – nieprzypadkowo nasuwa skojarzenia z „Lśnieniem” Kubricka. Anna Radwan, aktorka i pedagog krakowskiej AST, niepokoiła również jako żądna zemsty Matka poległego syna w „Masarze” Ivaškievičiusa, a także jako ironiczna, zmysłowa Anna Jagiellonka w „Poczcie Królów Polskich” Krzysztofa Garbaczewskiego.

Role w spektaklach Krzysztofa Warlikowskiego – „Krum”, „(A)pollonia”, „Koniec” – udowodniły, że bez trudu potrafi wpisać się w stylistykę jego teatru, tworząc postaci ujmujące precyzją scenicznego rysunku. Od momentu debiutu w Starym Teatrze stworzyła szereg błyskotliwych kreacji w spektaklach Zioły (Miranda w „Burzy”), Bradeckiego (m.in. Julia w „Miarka za miarkę”, Celia w „Jak wam się podoba”), Lupy (Kuzynka Agata w „Maltem”), Grabowskiego czy Fiedora. W „Ifigenii. Nowej Tragedii” Demirskiego w reż. Michała Zadary zachwyciła rolą Klytamnestry: „Anna Radwan-Gancarczyk gra jednocześnie dwie kobiety – zrozpaczoną matkę i groteskową żonę ważnej osoby, upajającą się swoją ważnością. Aktorka używa środków niebezpiecznie jaskrawych – krzyczy, gestykuluje – ale buduje postać intrygująco niejednoznaczną” (Małgorzata Ruda, „Dekada Literacka”).

Jan Klata powierzył jej jedną z ról w „Trzech stygmatach Palmera Eldritcha” z 2006 roku: „Radwan-Gancarczyk przekazała charakter Emily jednym, za to wyrazistym gestem: jej ręce pobrudzone gliną są ciągle uniesione ku górze, jakby miały bronić przystępu innym” – analizował Roman Pawłowski („Gazeta Wyborcza”). Równie wysoko ocenione zostały jej kreacje w „Orestei” wg Ajschylosa w tej samej reżyserii: „Atena i Elektra, bogini i kobieta-córka. Jedna wyniosła i mądra mądrością doskonałą, «wszechwiedzącą», druga – zdruzgotana, oszalała, osamotniona, bezsilna. Odmienne środki wyrazu, inna gestykulacja, spojrzenie, artykulacja. Dwa odmienne byty realne i sceniczne”. Z kolei w „Tajnym agencie” wg Conrada, zrealizowanym przez Jana Klatę w 2011, uwiodła widzów rolą subtelnej, naiwnej kobiety tragicznie zakochanej w człowieku, przez którego zginął jej brat.

Potrafi z dystansem spojrzeć na swój zawód, czego dowiodła jako gwiazda teatru, Maria Tura w „Być albo nie być” (reż. Milan Peschel), genialnie parodiując ekspresję przedwojennych aktorek – od Jadwigi Smosarskiej po Gretę Garbo. Zdolności wokalne i komediowe prezentowała w „Operze mleczanej” Radwana/Grabowskiego (wg Andrzeja Mleczki), gdzie jako Sopran przeskakiwała z postaci w postać z powagą divy operowej, wyśpiewując niezwykłe arie, duety i chóry. Z powodzeniem wcieliła się też w tytułową rolę w „cross-genderowym” „Płatonowie” Bogomołowa, w którym reżyser „wyeksponował coraz częstsze u mężczyzn niezdecydowanie i rozdarcie. (…) Anna Radwan-Gancarczyk, pewnie za zgodą reżysera, nie wyzwoliła się ze swoich warunków fizycznych. Dzięki temu pokazała fizyczne piękno mężczyzny, bardziej atrakcyjnego od swoich kochanek. Znając meandry męskiej pychy i interesowności, można powiedzieć, że Płatonow nie zdecydował się na życie z nimi, bo nie były wystarczająco powabne” (Jacek Cieślak Teatr, 2016/4).

Anna Radwan ma na swoim koncie liczne występy w filmach, serialach i spektaklach teatru telewizji.

(afw, db)

Nagrody

2026 – 66. Kaliskie Spotkania Teatralne Nagroda Aktorska za rolę Marianne w spektaklu Sceny z życia małżeńskiego reż. K. Minkowska

2026 – 66. Kaliskie Spotkania Teatralne Specjalna nagroda honorowa za aktorską pracę zespołową w spektaklu Sceny z życia małżeńskiego reż. K. Minkowska

2019 – Studencka nagroda teatralna „Chodźże do teatru” w kategorii najlepsza aktorka

2019 – 59. Kaliskie Spotkania Teatralne – wyróżnienie aktorskie za rolę w spektaklu „Rok z życia codziennego w Europie Środkowo-Wschodniej”, reż. M. Strzępka

2015 – Nagroda im. S. Wyspiańskiego

2014 – 54. Kaliskie Spotkania Teatralne – wyróżnienie aktorskie za role Kobiety z Poznania i Margaret Thatcher w przedstawieniu „Bitwa Warszawska 1920” P. Demirskiego, reż. M. Strzępka

2008 – VII Festiwal Prapremier, Bydgoszcz – nagroda aktorska za rolę Klytamnestry w „Ifigenia. Nowa tragedia wg wersji Racine’a”, reż. M. Zadara

2004 –XLIII Rzeszowskie Spotkania Teatralne – III miejsce w plebiscycie publiczności na najlepszą żeńską kreację aktorską za rolę Sopranu w przedstawieniu “Opera mleczana” S. Radwana do rys. A. Mleczki, reż. M. Grabowski

2003 – IX Ogólnopolski Konkurs na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej – wyróżnienie za rolę Sopranu w przedstawieniu „Opera mleczana” S. Radwana do rys. A. Mleczki, reż. M. Grabowski.

1992 – nagroda krakowskiej filii Fundacji Kultury Polskiej

2021 – Nagroda indywidualna za rolę w spektaklu „Panny z Wilka” w reż. Agnieszki Glińskiej, 45. Opolskie Konfrontacje Teatralne „Klasyka Żywa”

2026 – Nagroda im. S. Wyspiańskiego za rolę w spektaklu Sceny z życia małżeńskiego, reż. K. Minkowska

Odznaczenia

2015 – Srebrny Medal Gloria Artis

W repertuarze

Requiem dla snu

Sceny z życia małżeńskiego - MARIANNE

Mała Apokalipsa 20XX

Opera za trzy grosze - *Celia Peachum

Salome

Panny z Wilka

Rok z życia codziennego w Europie Środkowo-Wschodniej

Wesele - Zosia**

nie-boska komedia. WSZYSTKO POWIEM BOGU! - ŻONA / PANKRACY

Triumf woli - Wróżka / Zły Wilk 1

https://stary.pl/pl/actor/anna-radwan/

Wydarzenia powiązane z artystą

REQUIEM DLA SNU

09.10.2026, Kraków

SPEKTAKL

REQUIEM DLA SNU

09.10.2026, Kraków

od 60,00 pln kup bilet

REQUIEM DLA SNU

10.10.2026, Kraków

SPEKTAKL

REQUIEM DLA SNU

10.10.2026, Kraków

od 60,00 pln kup bilet

REQUIEM DLA SNU

11.10.2026, Kraków

SPEKTAKL

REQUIEM DLA SNU

11.10.2026, Kraków

od 60,00 pln kup bilet

Miejsca powiązane z artystą

Scena kameralna Narodowego Starego Teatru im. Heleny Modrzejewskiej

Popularne w serwisie

Koncert symfoniczny 10.10.2026 g. 18:00

Sala Koncertowa / abonament Symfoniczne Soboty 4, Złote Soboty (dawne D2, Z2) Wykonawcy: Orkiestra Filharmonii Narodowej Krzysztof Urbański dyrygent Tianyao Lyu fortepian Program: Mieczysław Karłowicz Poemat symfoniczny Stanisław i Anna Oświecimowie op. 12 [23'] Wolfgang Amadeus Mozart Koncert fortepianowy A-dur KV 488 [26'] ... przerwa [20'] Richard Strauss Poemat symfoniczny Tako rzecze Zaratustra...

Sala Koncertowa / abonament Symfoniczne Soboty 4, Złote Soboty (dawne D2, Z2) Wykonawcy: Orkiestra Filharmonii Narodowej Krzysztof Urbański dyrygent Tianyao...

10.10.2026, Warszawa

Kiedy?

Gdzie?

Co?

Anna Radwan

Wydarzenia powiązane z artystą

Miejsca powiązane z artystą

Popularne w serwisie