Wiedźmy
(Hex)
Norwegia / Norway, 2026, 86 min
Reżyseria / Directed by: Maja Holand
Zdjęcia / Cinematography by: Maja Holand
Montaż / Editing: Hilde Bjørnstad, Maja Holand
Producenci / Producers: Mari Nilsen Neira
Produkcja / Production: Herstory AS
Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2025 – FF Kosmorama: nagroda Mid-Norwegian Investor Pitch / Kosmorama FF: Mid-Norwegian Investor Pitch

Figura czarownicy staje się punktem wyjścia do opowieści o kontroli nad kobiecym ciałem, wstydzie, gniewie i odzyskiwaniu sprawczości poprzez rytuał i performans.

Figura czarownicy – symbol przemocy i kontroli nad kobiecym ciałem. Reżyserka splata osobiste doświadczenia z pamięcią zbiorową, tworząc transową opowieść o wstydzie, oporze i emancypacji. Narrację budują rytuały, głos i cielesna obecność bohaterek, a kamera towarzyszy procesowi odzyskiwania sprawczości i kontroli nad własną historią. Hybrydowy film eseistyczny na pograniczu kina dokumentalnego i performansu.

Hybrydowy film eseistyczny na pograniczu kina dokumentalnego, performansu i feministycznego manifestu. Punktem wyjścia jest figura czarownicy – historycznie prześladowanej kobiety, której ciało, seksualność i gniew stały się przedmiotem kontroli. Reżyserka splata własne doświadczenia z kolektywną pamięcią przemocy, tworząc opowieść o wstydzie, oporze i odzyskiwaniu sprawczości. Narrację filmu budują rytuały, gesty, głos i cielesna obecność bohaterek. Performans staje się tu narzędziem emancypacji, a kamera – świadkiem procesu odzyskiwania kontroli nad narracją o kobiecym ciele. Film nie opowiada historii w klasyczny sposób, lecz buduje transową przestrzeń, w której prywatne doświadczenie przechodzi w polityczny akt sprzeciwu. Inspiracją były tu zarówno historyczne procesy czarownic, jak i współczesne formy kontroli nad kobieca seksualnością. Zdjęcia realizowane były w warunkach bliskich rytuałowi. Film powstał jako rozwinięcie performatywnej praktyki Mai Holand, łączącej sztuki wizualne, choreografię i pracę z głosem.

The figure of the witch becomes the point of departure for a story about control over the female body, shame, anger, and the reclaiming of agency through ritual and performance.
 
A hybrid essay film combining documentary cinema, performance, and a feminist manifesto. The figure of the witch becomes the point of departure for a story about control over the female body, shame, anger, and the reclaiming of agency through ritual and performance.
 
A hybrid essay film on the border between documentary cinema, performance, and a feminist manifesto. Its starting point is the figure of the witch – a historically persecuted woman whose body, sexuality, and anger became objects of control. The director intertwines her own experiences with the collective memory of violence, crafting a story about shame, resistance, and the reclaiming of agency. The film’s narrative is built through rituals, gestures, voice, and the embodied presence of its protagonists. Performance becomes a tool of emancipation, and the camera bears witness to the process of reclaiming control over the narrative of the female body. Rather than telling a story in a classical sense, the film creates a trance-like space in which private experience transforms into a political act of resistance. The film draws inspiration from both historical witch trials and contemporary forms of control over female sexuality. The cinematography was created under conditions close to ritual. The film emerged as an extension of Maja Holand’s performative practice, combining visual arts, choreography, and voice work.

*******

Bezpieczne zakupy w Bilety24. W przypadku odwołania wydarzenia, gwarantujemy automatyczny zwrot środków potwierdzony komunikatem wysyłanym na adres e-mail, podany podczas zakupu.