Bilety na: Queer
Organizator: Centrum Kultury w Lublinie
Zakończenie sprzedaży online: 02.04.2026, g. 18:00
Odurzające, hipnotyczne kino o poszukiwaniu raju na ziemi, miłosnym głodzie i erotycznej obsesji. „Queer”, najnowszy film Luki Guadagnino („Tamte dni, tamte noce”, „Jestem miłością”, „Challengers”) teleportuje widzów do świata nieposkromionych pragnień, szamańskich rytuałów i zmysłowej, dzikiej natury. Bohaterami są dwaj Amerykanie: posągowo piękny, młody Gene Allerton (magnetyczny Drew Starkey), i starszy od niego, zmagający się z uzależnieniami i samotnością William Lee (Daniel Craig). „Queer” to druga, równie udana, współpraca Guadagnino ze scenarzystą Justinem Kuritzkesem, autorem scenariusza do „Challengers”.
Daniel Craig, który zasłynął jako Bond, u Guadagnino zagrał najodważniejszą ze swoich dotychczasowych ról. Aktor wydobywa ze swojej postaci zarówno magnetyczny erotyzm, jak i tragiczną śmieszność dojrzałego mężczyzny, który zakochał się jak nastolatek. Razem ze Starkeyem tworzą elektryzujący duet: jeden jest nieuchwytny, chłodny i piękny, drugi – nienasycony, wygłodniały uczucia i trawiony erotyczną gorączką. Bohaterowie, amerykańscy ekspaci, spotykają się w Meksyku lat 50. i rozpoczynają transową podróż, która zawiedzie ich aż do ekwadorskiej dżungli. Ekranizacja kultowej powieści Williama S. Burroughsa wydobywa z literatury cały wizualny przepych i zmysłowe piękno, jednocześnie nie uciekając od przenikliwego politycznego komentarza. Satyra na pruderyjną i pełną hipokryzji Amerykę splata się tu z najintensywniejszym ekranowym romansem ostatnich lat.
Całości dopełnia porywająca ścieżka dźwiękowa. Muzykę do „Queer” skomponowali Trent Reznor i Atticus Ross (zdobywcy Oscara za ścieżkę dźwiękową do „The Social Network”), a jeden z ich nowych utworów wykonuje brazylijski piosenkarz i kompozytor Caetano Veloso. Soundtrack wypełniają też przeboje Sinéad O’Connor, Nirvany, Prince’a i New Order. Każdy dźwięk i każda piosenka w tym filmie opowiada historię szalonej, nieodwzajemnionej miłości, która jest jak narkotyk – wciąga i pozostawia ciągły niedosyt – ale której każdy chciałby choć raz doświadczyć.
Po filmie spotkanie z Mateuszem Marczewskim
Mateusz Marczewski (1976). Prozaik, antropolog kultury, reportażysta. Autor książek „Pasażerowie. Ayahuasca i duchy Amazonii” (Czarne 2024) „Niewidzialni” opowiadającej
o krachu kultury rdzennych mieszkańców Australii Czarne 2012, włoskie tłumaczenie: „Gli Invisibli” Bianca et Volta Edizioni 2010), książki „Koliste jeziora Białorusi”, (Czarne 2017), bajki „Oro, Aro i ptak” (Stowarzyszenie Scena Robocza 2019), tomu poetyckiego „Naprawiacz ptaków” (Stowarzyszenie Pisarzy Polskich 2000), sztuki „Come True” w reżyserii Michała Stankiewicza.
Doktor nauk humanistycznych. Tytuł uzyskany na podstawie dysertacji doktorskiej „Metis. Koncepcja narracji antropologicznej”. W pracy badawczej zajmuje się relacją ciała i języka, wiedzą asystemową, performatywnością języka oraz pojęciem procesu. Autor metody nauczania i opartego na niej kursu pisania „Pisanie jako proces” organizowanego wraz
z Instytutem Badań Literackich PAN w Warszawie. Wykłada narracje niefikcjonalne na IBL PAN
w Warszawie oraz na Uniwersytecie Humanistycznospołecznym SWPS.
Stypendysta Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za rok 2013, dwukrotny stypendysta Fundacji La Fondation Jan Michalski pour l’écriture et la littérature (2014, 2021). Finalista konkursu na esej/ reportaż „Polska- Niemcy Instrukcja obsługi” organizowanego przez Instytut Adama Mickiewicza i Goethe Institut. Zdobywca I miejsca w Konkursie im. Maciej Szumowskiego na esej lub reportaż organizowanym przez Gazetę Wyborczą i telewizję TVN. Laureat nagrody im. Witolda Hulewicza za książkę “Niewidzialni”. Finalista konkursu literackiego Fundacji Kultury 2008 za książkę „Niewidzialni”. Eseje i reportaże publikował
w „Polityce”, „Dwutygodniku”, „Tygodniku Powszechnym”, „Gazecie Wyborczej”, „Znaku”, „Przeglądzie Powszechnym”, „Kontynentach” i „Kontekstach”.
Daniel Craig, który zasłynął jako Bond, u Guadagnino zagrał najodważniejszą ze swoich dotychczasowych ról. Aktor wydobywa ze swojej postaci zarówno magnetyczny erotyzm, jak i tragiczną śmieszność dojrzałego mężczyzny, który zakochał się jak nastolatek. Razem ze Starkeyem tworzą elektryzujący duet: jeden jest nieuchwytny, chłodny i piękny, drugi – nienasycony, wygłodniały uczucia i trawiony erotyczną gorączką. Bohaterowie, amerykańscy ekspaci, spotykają się w Meksyku lat 50. i rozpoczynają transową podróż, która zawiedzie ich aż do ekwadorskiej dżungli. Ekranizacja kultowej powieści Williama S. Burroughsa wydobywa z literatury cały wizualny przepych i zmysłowe piękno, jednocześnie nie uciekając od przenikliwego politycznego komentarza. Satyra na pruderyjną i pełną hipokryzji Amerykę splata się tu z najintensywniejszym ekranowym romansem ostatnich lat.
Całości dopełnia porywająca ścieżka dźwiękowa. Muzykę do „Queer” skomponowali Trent Reznor i Atticus Ross (zdobywcy Oscara za ścieżkę dźwiękową do „The Social Network”), a jeden z ich nowych utworów wykonuje brazylijski piosenkarz i kompozytor Caetano Veloso. Soundtrack wypełniają też przeboje Sinéad O’Connor, Nirvany, Prince’a i New Order. Każdy dźwięk i każda piosenka w tym filmie opowiada historię szalonej, nieodwzajemnionej miłości, która jest jak narkotyk – wciąga i pozostawia ciągły niedosyt – ale której każdy chciałby choć raz doświadczyć.
Po filmie spotkanie z Mateuszem Marczewskim
Mateusz Marczewski (1976). Prozaik, antropolog kultury, reportażysta. Autor książek „Pasażerowie. Ayahuasca i duchy Amazonii” (Czarne 2024) „Niewidzialni” opowiadającej
o krachu kultury rdzennych mieszkańców Australii Czarne 2012, włoskie tłumaczenie: „Gli Invisibli” Bianca et Volta Edizioni 2010), książki „Koliste jeziora Białorusi”, (Czarne 2017), bajki „Oro, Aro i ptak” (Stowarzyszenie Scena Robocza 2019), tomu poetyckiego „Naprawiacz ptaków” (Stowarzyszenie Pisarzy Polskich 2000), sztuki „Come True” w reżyserii Michała Stankiewicza.
Doktor nauk humanistycznych. Tytuł uzyskany na podstawie dysertacji doktorskiej „Metis. Koncepcja narracji antropologicznej”. W pracy badawczej zajmuje się relacją ciała i języka, wiedzą asystemową, performatywnością języka oraz pojęciem procesu. Autor metody nauczania i opartego na niej kursu pisania „Pisanie jako proces” organizowanego wraz
z Instytutem Badań Literackich PAN w Warszawie. Wykłada narracje niefikcjonalne na IBL PAN
w Warszawie oraz na Uniwersytecie Humanistycznospołecznym SWPS.
Stypendysta Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za rok 2013, dwukrotny stypendysta Fundacji La Fondation Jan Michalski pour l’écriture et la littérature (2014, 2021). Finalista konkursu na esej/ reportaż „Polska- Niemcy Instrukcja obsługi” organizowanego przez Instytut Adama Mickiewicza i Goethe Institut. Zdobywca I miejsca w Konkursie im. Maciej Szumowskiego na esej lub reportaż organizowanym przez Gazetę Wyborczą i telewizję TVN. Laureat nagrody im. Witolda Hulewicza za książkę “Niewidzialni”. Finalista konkursu literackiego Fundacji Kultury 2008 za książkę „Niewidzialni”. Eseje i reportaże publikował
w „Polityce”, „Dwutygodniku”, „Tygodniku Powszechnym”, „Gazecie Wyborczej”, „Znaku”, „Przeglądzie Powszechnym”, „Kontynentach” i „Kontekstach”.
*******
Bezpieczne zakupy w Bilety24. W przypadku odwołania wydarzenia, gwarantujemy automatyczny zwrot środków potwierdzony komunikatem wysyłanym na adres e-mail, podany podczas zakupu.

