Absolwentka Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie /2020/

 

1.01.2021 – Narodowy Stary Teatr, Kraków

 

„Natalia Kaja Chmielewska już przyzwyczaiła krakowską publiczność do swych znakomitych, zróżnicowanych ról. Tutaj jest wyraźnie inna w relacji z ukochanym – szczerość uczuć daje wszak odwagę, w innych scenach, szczególnie z ojcem-królem, nieco wycofana, melancholijna w rozmowie o miłości” – pisała Monika Oleksa o roli Feniksany w „Księciu niezłomnym” Małgorzaty Warsickiej (Teatr dla Wszystkich). Chęć podejmowania najtrudniejszych wyzwań zaprocentowały w spektaklu „Ziemia jest płaska” Juliana Hetzela, niezwykle wymagającym fizycznie i warsztatowo scenicznym przedsięwzięciu, które aktorzy współtworzyli razem z reżyserem. Oryginalność aktorki oraz jej umiejętność scenicznej transformacji spostrzegła Katarzyna Minkowska, zapraszając ją do obu swoich spektakli, gdzie Chmielewska wprowadza niepokój jako odważna, łamiąca konwenanse Ewa („Sceny z życia małżeńskiego”) oraz wciela się w zamkniętą w sobie, pogrążoną w depresji malarkę Dorę Carrington („Orlando. Bloomsbury”) – w każdej z tych ról, pozostając autentyczną i przejmującą. Aktorka zebrała także znakomite recenzje za  „Marzenia polskie/Les rêves polonais” (reż. Jędrzej Piaskowski), na podstawie „Sąsiadów” Bałuckiego, gdzie „Obsadzona w roli niewinnego dziewczęcia, Stasi, Natalia Kaja Chmielewska to nie żadna blondyneczka z okrągłą buzią, ale szwarna brunetka o ostrych ryskach, co potrafi tupnąć nóżką w prawie męskim pantofelku” (Maryla Zielińska, e-teatr.pl).

 

Natalia Kaja Chmielewska na deskach Starego Teatru zachwyciła rolą Tuni w „Pannach z Wilka” w inscenizacji Agnieszki Glińskiej. Ta wyrazista, przyciągająca spojrzenia artystka wykreowała niezwykłą postać, która na długo zapadnie w pamięć widzów: „To połączenie młodości, wielkiej witalności, z pewnością siebie, radykalną niedostępnością mimo pozorów bliskości sportretowane zostało wyśmienicie” (Tadeusz Kornaś, teatralny.pl). Wirtuozersko partneruje także Annie Dymnej w „Trąbce do słuchania” – kolejnym spektaklu Glińskiej na narodowej scenie: „Natalia Kaja Chmielewska, od niedawna zatrudniona w Starym Teatrze, reprezentuje to, co nowe i odgrywa Marion wiecznie ciekawą świata, zdziwioną i rozbawioną możliwościami, które on oferuje” (Katarzyna Waligóra, „Teatr”). Można oglądać ją także w „Fiasku” wg Lema w reżyserii Magdy Szpecht, którym młodzi twórcy, czerpiąc z gatunku science fiction, stawiają trudne pytania dotyczące przyszłości Ziemian. Z kolei w „Magnetyzmie serc”, wywrotowej adaptacji „Ślubów panieńskich” Fredry w reż. Kaliny Jagody Dębskiej „Natalia Kaja Chmielewska jako Aniela ujmuje łagodnością i pięknym głosem. Nie można jednak dać się zwieść, bowiem pod skórą owieczki kryje się sprytna manipulatorka. Jest eteryczna, romantyczna, ale i rozważna” (Magdalena Mikrut-Majeranek, tatrologia.info).

 

W Starym Teatrze aktorka zadebiutowała jeszcze na III roku studiów aktorskich w „Pierwiastku z minus jeden” Agnieszki Mandat, gdzie kusi jako jedno z wcieleń diabła. Ogromny sukces osiągnęła także na innych scenach, m.in. w roli aktorki w „Bożej krówce” Sławomira Narlocha (Teatr Dramatyczny m. st. Warszawy), która przyniosła jej znakomite recenzje: „Gładko wciela się w dwie zupełnie różne osoby, które jednak coś łączy – indywidualizm. Sporo w tych kreacjach filuterności, dzięki czemu stają się wiarygodniejsze i lżejsze” (Anna Czajkowska, „Teatr dla Wszystkich”) oraz: „Chmielewska występuje także w roli rozgoryczonej parafianki i w obu wcieleniach jest bardzo przekonująca. Przyjemnie patrzeć, jak jednym ruchem ręki rozpuszcza kucyk i z radosnej dziewczynki staje się poważną kobietą” (Kamila Łapicka, e-teatr.pl).

 

Widzowie zapamiętają ją także w spektaklu „Nowohucka telenowela” (reż. Jakub Roszkowski, Teatr Łaźnia Nowa): „Natalia Kaja Chmielewska, Agnieszka Przepiórska, Wanda Skorny i Weronika Warchoł (wspierane przez chór i Oscara Mafę w symbolicznej roli), doskonale czują konwencję telenoweli, balansując na cienkiej granicy przerysowania. Mają dla swoich bohaterek tyle czułości, że widowni bez trudu przychodzi ją odwzajemnić” (Dawid Dudko, kultura.onet.pl). Aktorka zagrała także w spektaklu dyplomowym studentów krakowskiej AST „Spaleni słońcem” Agnieszki Glińskiej, poruszającym temat funkcjonowania jednostki w państwie totalitarnym, a także w spektaklu ,,Zamek” w reż. Franciszka Szumińskiego, który zdobył główną nagrodę w konkursie Forum Młodej Reżyserii (2018).

 

 

 

 

 

Nagrody

2026 – 66. Kaliskie Spotkania Teatralne Specjalna nagroda honorowa za aktorską pracę zespołową w spektaklu Sceny z życia małżeńskiego reż. K. Minkowska

 

2026 –  Nagroda im. S. Wyspiańskiego za rolę w spektaklu Sceny z życia małżeńskiego, reż. K. Minkowska