Bilety na: SZATAŃSKIE TANGO
Organizator: Kino ŚWIATOWID
Zakończenie sprzedaży online: 25.04.2027, g. 10:45
Szatańskie tango
Węgry / Niemcy / Szwajcaria
1994, 439’
tytuł oryginalny: Sátántangó
reżyseria: Béla Tarr
scenariusz: na podstawie powieści László Krasznahorkaiego: László Krasznahorkai, Béla Tarr
zdjęcia: Gábor Medvigy
muzyka: Mihály Víg
montaż: Ágnes Hranitzky
dźwięk: Csaba Erős, József Kardos, István Pergel
kostiumy: János Breckl, Gyula Pauer
obsada: Mihály Víg (Irimiás), Putyi Horváth (Petrina), Erika Bók (Estike), Peter Berling (doktor), Miklós B. Székely (Futaki), László Lugossy (Schmidt), Éva Almási Albert (pani Schmidt), Alfréd Járay (Halics), Erzsi Gaál (pani Helics), János Derzsi (Kráner), Irén Szajki (pani Kráner), Barna Mihók (Kerekes), István Juhász (Kelemen), Zoltán Kamondi (gospodarz), Péter Dobai (kapitan), András Bodnár (Sanyi Horgos), Ica Bojár (pani Horgos)
producenci: György Fehér, Ruth Waldburger, Joachim von Vietinghoff
produkcja: Mafilm, Mozgókép Innovációs Társulás, Von Vietinghoff Filmproduktion, Vega Film AG
nagrody: MFF Berlin 1994 – Caligari Film Award
wersja językowa: węgierska
Opowieść ta rozgrywa się na Wielkiej Nizinie Węgierskiej. Bohaterowie żyją w opuszczonym państwowym gospodarstwie rolnym, które od dawna niczego już nie produkuje. Jedynym lekarstwem na świadomość obracającego wszystko wniwecz rozkładu jest myśl o ucieczce.
Oszukując i przeszkadzając sobie nawzajem, mieszkańcy snują kolejne misterne plany. Aż w końcu pewnego dnia nadchodzi „mesjasz” - oszust i były informator policyjny. Bohaterowie podążą za nim przez równinę, gdyż są przekonani, że oczyści ich on ze zła i odpuści grzechy przeszłości.
Międzynarodowy sukces „Potępienia” pozwolił Tarrowi rozpocząć prace nad pierwotnym projektem - „Szatańskim tangiem”, który zgodnie z oryginalnym zamysłem miał składać się z 5 filmów. Niezwykła długość nie była „popisem” niezależności, a jedynie konsekwentnym wypełnieniem zasad formalnych wyznaczonych przez poprzedni film i wierną adaptacją struktury powieści László Krasznahorkaiego. Plan zakładał coś więcej niż unikalną brawurę formalną. Film był również prowokacją i wyzwaniem dla całej współczesnej kultury filmowej.
Tarr za pomocą swoistej terapii szokowej próbował przypomnieć, na czym naprawdę polega sztuka filmowa. Czerń i biel stanowiła odpowiedź na przekoloryzowany chaos dzisiejszej kultury wizualnej. Długie ujęcia i brak cięć to reakcja na szaleńcze tempo teledysków i reklam. 7,5 godziny to odpowiedź na dzisiejszą powierzchowność, wymuszanie szybkich reakcji i podprogowe osiąganie efektu. Prosta historia to reakcja na przeładowane akcją, agresywne fabuły.
„Szatańskie tango” to modernistyczne dzieło Tarra, które nie tylko odważnie kontynuuje, ale wręcz radykalizuje nurt medytacji i kontemplacji świata reprezentowany przez Ozu, Antonioniego, Tarkowskiego czy Jarmuscha. Każdy z nich na swój sposób, w swoim kulturowym kontekście, stworzył coś radykalnego, ale z formalnego punktu widzenia Tarr poszedł najdalej i dotarł do kresu. Tą drogą nie można już dalej zajść, choć droga ta nie jest ślepą uliczką. Niezwykła długość i tempo filmu to środki służące opowiedzeniu pewnej historii, a nie cel sam w sobie.
Węgry / Niemcy / Szwajcaria
1994, 439’
tytuł oryginalny: Sátántangó
reżyseria: Béla Tarr
scenariusz: na podstawie powieści László Krasznahorkaiego: László Krasznahorkai, Béla Tarr
zdjęcia: Gábor Medvigy
muzyka: Mihály Víg
montaż: Ágnes Hranitzky
dźwięk: Csaba Erős, József Kardos, István Pergel
kostiumy: János Breckl, Gyula Pauer
obsada: Mihály Víg (Irimiás), Putyi Horváth (Petrina), Erika Bók (Estike), Peter Berling (doktor), Miklós B. Székely (Futaki), László Lugossy (Schmidt), Éva Almási Albert (pani Schmidt), Alfréd Járay (Halics), Erzsi Gaál (pani Helics), János Derzsi (Kráner), Irén Szajki (pani Kráner), Barna Mihók (Kerekes), István Juhász (Kelemen), Zoltán Kamondi (gospodarz), Péter Dobai (kapitan), András Bodnár (Sanyi Horgos), Ica Bojár (pani Horgos)
producenci: György Fehér, Ruth Waldburger, Joachim von Vietinghoff
produkcja: Mafilm, Mozgókép Innovációs Társulás, Von Vietinghoff Filmproduktion, Vega Film AG
nagrody: MFF Berlin 1994 – Caligari Film Award
wersja językowa: węgierska
Opowieść ta rozgrywa się na Wielkiej Nizinie Węgierskiej. Bohaterowie żyją w opuszczonym państwowym gospodarstwie rolnym, które od dawna niczego już nie produkuje. Jedynym lekarstwem na świadomość obracającego wszystko wniwecz rozkładu jest myśl o ucieczce.
Oszukując i przeszkadzając sobie nawzajem, mieszkańcy snują kolejne misterne plany. Aż w końcu pewnego dnia nadchodzi „mesjasz” - oszust i były informator policyjny. Bohaterowie podążą za nim przez równinę, gdyż są przekonani, że oczyści ich on ze zła i odpuści grzechy przeszłości.
Międzynarodowy sukces „Potępienia” pozwolił Tarrowi rozpocząć prace nad pierwotnym projektem - „Szatańskim tangiem”, który zgodnie z oryginalnym zamysłem miał składać się z 5 filmów. Niezwykła długość nie była „popisem” niezależności, a jedynie konsekwentnym wypełnieniem zasad formalnych wyznaczonych przez poprzedni film i wierną adaptacją struktury powieści László Krasznahorkaiego. Plan zakładał coś więcej niż unikalną brawurę formalną. Film był również prowokacją i wyzwaniem dla całej współczesnej kultury filmowej.
Tarr za pomocą swoistej terapii szokowej próbował przypomnieć, na czym naprawdę polega sztuka filmowa. Czerń i biel stanowiła odpowiedź na przekoloryzowany chaos dzisiejszej kultury wizualnej. Długie ujęcia i brak cięć to reakcja na szaleńcze tempo teledysków i reklam. 7,5 godziny to odpowiedź na dzisiejszą powierzchowność, wymuszanie szybkich reakcji i podprogowe osiąganie efektu. Prosta historia to reakcja na przeładowane akcją, agresywne fabuły.
„Szatańskie tango” to modernistyczne dzieło Tarra, które nie tylko odważnie kontynuuje, ale wręcz radykalizuje nurt medytacji i kontemplacji świata reprezentowany przez Ozu, Antonioniego, Tarkowskiego czy Jarmuscha. Każdy z nich na swój sposób, w swoim kulturowym kontekście, stworzył coś radykalnego, ale z formalnego punktu widzenia Tarr poszedł najdalej i dotarł do kresu. Tą drogą nie można już dalej zajść, choć droga ta nie jest ślepą uliczką. Niezwykła długość i tempo filmu to środki służące opowiedzeniu pewnej historii, a nie cel sam w sobie.
*******
Bezpieczne zakupy w Bilety24. W przypadku odwołania wydarzenia, gwarantujemy automatyczny zwrot środków potwierdzony komunikatem wysyłanym na adres e-mail, podany podczas zakupu.

